آن قدر از نوشتن دور شده ام که حتی وقتی فرصت ترانه نوشتن برای بزرگی پیش می آید هم دستم به قلم نمی رود. از این فاصله گرفتن ها دیگر دارم می ترسم.

این اواخر زخم های عمیقی از کسانی خورده ام که دوستشان می پنداشتم. اعتماد، صداقت، رفاقت، انسانیت و همه چیز که خوب است این حوالی زخمی می شود. دست و دلم نه به قلم که به هیچ کاری نمی رود.